Van het Dak van de Wereld naar de Vallei van Nepal:
met Kim

Ademhalen op 3.000 of 5.000 meter
Met een vrolijke glimlach staat de chauffeur ons op te wachten bij de receptie van het hotel In Lhasa. Daarnaast onze gids met een bezorgde blik. Of we klaar zijn om verder de hoogte in te gaan? Het verblijven op hoogte is iets wat we allemaal verschillend hebben ervaren. Van milde hoofdpijn tot slecht slapen, van buiten adem zijn na een paar trap treden tot misselijkheid. Maar waar we het allemaal over eens zijn, is het belang van acclimatiseren. Want na een paar dagen (in ons geval vier) in Lhasa voelen we ons allemaal een stuk beter.

Gebedsvlaggen boven het Yamdrok meer
Vanuit Lhasa vertrekken we met een kleine 4×4 minibus in de richting van Gyantse. We laten de stad achter ons. Terwijl we nog een laatste blik werpen op het imposante Potala Paleis, verteld de gids ons dat er gewerkt wordt aan een spoorlijn van Tibet naar Nepal. Iets wat ik zeker ga onderzoeken als ik terug ben.

Rust en spiritualiteit in Gyantse
Na een klein uurtje rijden komen we aan bij de Kompala bergpas die ons over een hoogte van 5.000 meter brengt! Vanaf deze bergpas hebben we een adembenemend uitzicht over het Yamdrok meer. We maken eindeloos veel foto’s met de typische gebedsvlaggen op de voorgrond. Omdat we alleen stoppen voor foto’s merken we nagenoeg niks van het hoogteverschil. Slapen doen we straks in het lager gelegen Gyantse op 3.900 meter (net iets hoger dan lhasa).

Na een lange dag, die door de vele stops eigenlijk helemaal niet lang aanvoelt, komen we aan het eind van de middag aan in Gyantse. Morgen staat het Pelkor Chode klooster op het programma, maar voor nu eten we wat en gaan we ‘s avonds op tijd naar bed.

Een bezoek aan het Pelkor Chode klooster in de ochtend blijkt een uitstekende keuze! Wat een oase van rust. Het is sowieso erg rustig overal. De gids bevestigd dat de Chinese toeristen vooral Tibet in de zomer bezoeken. Zonde! Want de uitzichten zijn juist in deze tijd van het jaar prachtig. De herfst kleuren, de blauwe lucht en het zonnetje. We zullen de hele reis ongelofelijk weer geluk hebben.

Brede glimlachen in Tibet
Na ongeveer 1,5 uur in het klooster te hebben doorgebracht stappen we weer in onze auto en vertrekken we naar Shigatse, de tweede grootste stad van Tibet. Hier brengen we aan het eind van de middag een bezoek aan het Tashilhunpo klooster. Een indrukwekkende plek waar vandaag de dag nog ongeveer 200 monniken leven. Aan het eind van ons bezoek komen we een hoop monniken tegen die zojuist een religieuze bijeenkomst hebben bijgewoond. Een prachtig beeld met wederom, brede glimlachen! Van die glimlachen krijg ik geen genoeg. Wat een liefde en gastvrijheid straalt deze bevolking, die toch veel te voorduren heeft (gehad) uit.

Een kora tussen de Tibetaanse bevolking
Na ons bezoek besluiten we ons op te splitsen en kiezen een reisgenoot en ik ervoor om samen met de gids de kora om het klooster te lopen. Een kora is een wandeling rondom het klooster die de boedisten al biddend afleggen. Het blijkt een prachtige route van ongeveer een uur die ons niet alleen indrukwekkende uitzichten geeft, maar ons deel laat uitmaken van de lokale Tibetaanse bevolking.

‘s avonds eten we in een lokaal restaurant. Na 6 dagen Tibet kiest de één nog steeds voor noodles met Yak vlees, maar gaat de ander toch overstag bij het zien van friet of een pizza.

Koffiestops langs de Friendship Highway
Op alweer de derde dag buiten Lhasa vertrekken we richting Shegar, waarbij we tussendoor een stop maken in Sakya. Een rit van totaal 240 km. We installeren ons in de minibus. We slapen wat, kijken naar buiten en lezen een boek. Na ongeveer 2 uur rijden stoppen we voor een toilet break en koffie momentje. Tijdens één van deze stops langs de friendship highway, die van Lhasa naar Kathmandu loopt, een soort route 66, kun je water, snacks en zuurstof kopen. Het is grappig om te merken hoe de flessen zuurstof hier gezien worden als bijna een eerste levensbehoefte. Voor toeristen dan. Wij genieten vooral van onze grote waterfles met kokend water en oploskoffie.

Slapen met extra zuurstof
Aangekomen in Sakya bezoeken we ook hier het klooster. Misschien nog wel leuker is de lunch na afloop. We nemen plaats in een homestay waar 3 tafels staan. Omdat het er druk is delen we in het begin een tafel met de Tibetanen. Hier genieten we van een heerlijke, huisgemaakte maaltijd voor omgerekend € 2,50. We rijden door en tot onze grote verrassing hebben we, door de ideale weersomstandigheden, vandaag al zicht op Mount Everest. Al is het nog heel ver weg. Toch een mijlpaal!

Na aankomst in Shegar eten we wederom een warme maaltijd en zoeken we optijd onze warme kamer op. Je merkt dat het hier kouder aan het worden is. Tot mijn verbazing wordt er op de kamer 24/7 extra zuurstof toegevoerd. Ik slaap prima, wie weet komt het door de extra zuurstof.

Oog in oog met de Everest
Na en vroeg ontbijt maken we ons op voor het letterlijke hoogtepunt van de reis, Rombuk. Dit is de plek vanwaar we het beste zicht op Mount Everest gaan krijgen. We vertrekken met onze vertrouwde chauffeur naar Tashidzom waar we overstappen op een speciale eco bus. De afgelopen jaren zijn ze steeds meer bezig met de footprint in Everest National Park. Dit is ook één van de redenen waarom we niet meer naar het basecamp kunnen. Teveel toeristen hebben zich er simpelweg misdragen waardoor de omgeving teveel werd aangetast. Dat ze dit nu tegen proberen te gaan kan ik alleen maar bewonderen en respecteren. Wanneer de eco bus stopt is het nog maar een kilometer lopen naar hét uitzicht punt. We kijken onze ogen uit en genieten, allemaal op ons eigen tempo, van het indrukwekkende uitzicht. We maken foto’s, verzamelen zand en nemen kleine steentjes mee. Na een eenvoudige, maar lokale lunch aan de voet van Everest rijden we een klein uurtje door om te overnachten.

Op onze laatste, volle dag in Tibet rijden we vooral. We vertrekken richting Kyrong waar we onze laatste nacht dichtbij de grens met Nepal doorbrengen. Onderweg passeren we nog zeer indrukwekkend meer waar we genieten van ons, inmiddels vetrouwde, koffie momentje in de zon. We grappen wat over het starten van een koffie tentje hier. Zo aan het water, waar reizigers in de zomer met een bootje kunnen varen. Al snel haalt de gids ons uit deze droom, meren in Tibet zijn heilig! Niemand gaat er dus het water in of op.

Van blauwe luchten naar Nepalese jungle
Als we na de lunch afdalen komen in een uur tijd ineens in een andere wereld terecht. Bomen, beekjes, en begroeide bergtoppen. Zonder dat we het door hebben zijn we 1.000 meter gedaald. En dat zien we. Na ruim 9 dagen op grote hoogte zonder begroeiing te hebben doorgebracht, genieten we hier ook weer enorm van. Al is dat wolken veld wel iets nieuws. We hebben tijdens ons verblijf in Tibet alleen maar blauwe lucht gezien. We overnachten dicht bij de grens en vertrekken morgen, nadat we een laatste stempel op ons permit halen, richting Nepal.

De grensovergang van Tibet naar Nepal
De grensovergang verloopt verassend soepel en binnen 2 uur zijn we de grens overgestoken en zitten we in onze Nepalese Jeep. We maken ons op voor een hobbelige rit. Helaas is er nog veel te zien van de recente overstromingen. We passeren omgevallen trucks, weggevaagde wegen en ontelbaar veel grote stenen die de weg blokkeren.

Waar we het in China en Tibet vaak hadden over de bemoeienissen van de overheid en de constante blik over je schouder, lijkt de Nepalese overheid weg te kijken. De wegen zijn, ook voor de overstromingen, ontzettend slecht. Onze gids verteld ons dat er veel beloftes zijn, maar niks waar gemaakt wordt. We zien armoede. Maar ook mensen die het beste van hun situatie lijken te maken door snackkraampjes te openen aan een route die voor veel wandelaars als start van hun trekking geldt.

Een hobbelige rit door Nepal
Na een rit van ongeveer 5 uur (waarvan 4 over bijna onbegaanbare wegen) komen we aan in het groene Trisuli. We wanen ons in een regenwoud! Wat een groen, wat een bomen en wát een zuurstof.

Na een nachtje in Trisuli rijden we het tweede stuk door naar Kathmandu. Daar aangekomen moeten we wennen aan de drukte en Chaos maar zijn we ook benieuwd wat deze nieuwe bestemming voor ons in petto heeft! Daarover lees je later meer in de blog van Nepal.