Spoor van Farao’s:
met Kim

Eerste stop: Cairo

Caïro is een stad die je overrompelt. De lucht is stoffig, de verkeerschaos eindeloos, en toch voel je meteen de magie. Ik sliep in een fijn hotel niet ver van de Pyramides, want uiteraard kon een bezoek aan de Pyramides van Gizeh niet ontbreken. Voorbereid met een lange, luchtige broek, flessen vol water, een pet en zonnebril ging ik op pad! Want ja: het is heet in juni, met temperaturen die makkelijk boven de 35 graden uitkomen.

Maar eenmaal aangekomen zijn ze net zo indrukwekkend als je hoopt. Zó groot, zó oud — je voelt je even piepklein. Na hier misschien wel uren te hebben rondgebracht stond een bezoekje in de airco op de planning: Het Egyptisch Museum, een absolute must-see. Hier dwaalde ik tussen sarcofagen, beelden van farao’s en natuurlijk de eindeloze informatie over Toetanchamon. Een surrealistisch moment voor een cultuur- én geschiedenisliefhebber als ik!

In alle luxe naar Alexandrië

Met de ultra luxe Talgon reisde ik van Caïro naar Alexandrië. En na de drukte van Caïro was deze plek best even een verademing. Gelegen aan de kust heeft deze stad een hele andere sfeer. Het is relaxter, met een frisse zeewind, maar ook met genoeg te beleven! Van de oude bibliotheek (die nu in moderne vorm is herbouwd) tot de Romeinse ruïnes en natuurlijk de Qaitbay Citadel die gebouwd is op de ruïnes van één van de zeven wereldwonderen, de vuurtoren van Pharos. Wandelend over de dikke muren raakte mijn gids niet uitgesproken over de eeuwen lange geschiedenis die deze stad kent!

In de avond wandelde ik vanuit het hotel langs de kust naar de pier voor avondje rustig genieten van een koud drankje, verse vis en een goed boek!

Via al Alamein terug naar Cairo

In plaats van rechtstreeks terug te reizen naar Caïro, besloten we er een historische tussenstop van te maken met een comfortabele auto en een vriendelijke chauffeur, onderweg naar El Alamein. El Alamein was het toneel van twee belangrijke veldslagen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hier, midden in de woestijn, keerde het tij in het voordeel van de geallieerden. De begraafplaatsen en het goed verzorgde oorlogsmuseum herinneren aan de duizenden soldaten die hier hun leven lieten. Het is een plek waar de stilte zwaarder weegt dan woorden, en waar je even stilstaat bij hoe diep de geschiedenis in deze regio verweven zit.

Heerlijk nostalgisch naar Aswan

Vanuit Caïro stapte ik op de nachttrein naar Aswan. Eigenlijk al een ervaring op zich. De trein is gedateerd en daardoor heerlijk nostalgisch. Compleet met retro gordijnen, een klein tafeltje, en een stapelbed in een cabine die je deelt met een andere reiziger. Of in mijn geval koos ik voor een privé cabine. Omdat de trein ’s avonds vertrok, ging ik al snel naar bed en moest het uitzicht wachten tot de volgende ochtend. En ook dit stelde wederom niet teleur! De landschappen onderweg zijn prachtig. Afwisselend dorre woestijn en groene stroken langs de Nijl. Het voelde alsof ik langzaam Egypte binnenreed, in plaats van er doorheen te racen. Met een kopje slechte koffie (helaas) dwaalde mijn gedachten af en genoot ik intens van deze treinreis.

Aangekomen in Aswan verbaasde ik mij weer over de nieuwe, wisselende sfeer! Kleiner en rustiger dan Caïro en met een unieke charme. Ik verbleef in een sfeervol hotel aan de Nijl, met uitzicht op dobberende Felucca’s (traditionele Egyptische zeilboten). Net voor zonsondergang besloot ik zelf aan boord te stappen van een Felucca. Een heerlijke tocht die ik iedereen zou aanraden.

Wat Aswan ook bijzonder maakt, is de aanwezigheid van de Nubische bevolking. De cultuur is kleurrijk, gastvrij en muzikaal. Een bezoek aan een Nubisch dorp met felgekleurde huizen en kruidige geur van versgebakken brood geeft je wederom een nieuwe blik op het veelzijdige Egypte!

Laatste stop én hoogtepunt: Luxor

Het laatste deel van mijn reis legde ik, hoe kan het ook anders, wederom af per trein! Dit keer koos ik voor een hogesnelheidstrein die niet zo luxe was als de Talgo. Maar ook zeker comfortabel genoeg was! De rit duurde slechts een paar uur en de airco was, zeker na een helse nacht van overgeven, een zegen. Eén tip: koop nooit een smoothie van limoen in Egypte. En bestel er zeker geen twee. Met al mijn reiservaring had ik beter moeten weten. Maar ach, iedereen maakt wel eens een verkeerde keuze. Toch?

Luxor wordt ook wel het grootste openluchtmuseum ter wereld genoemd, en terecht. Hier vind je de Vallei der Koningen, de tempel van Hatsjepsoet en natuurlijk het indrukwekkende Karnak-complex. Door de hitte en het laagseizoen waren er nauwelijks andere toeristen. Soms had ik complete tempels bijna voor mezelf. Het was warm, maar met vroeg opstaan en veel pauzes was het prima te doen. En de foto’s zonder al te veel toeristen was het zweten meer dan waard!

Met een hoofd én hart vol herinneringen maakte ik mij klaar voor een afscheid van dit indrukwekkende land. Maar door een geannuleerde terugvlucht had ik onverwacht een extra dag in Luxor. In plaats van balen, besloot ik het als cadeautje te zien. Die dag bracht ik door aan het zwembad van mijn hotel. Met Atlas (het laatst boek van de Zeven Zussen serie) in mijn hand en wat heerlijke, lokale snacks was het ultiem genieten. Na alle indrukken was het precies wat ik nodig had om alles even te laten bezinken.

Eerlijk = eerlijk

Egypte is niet altijd even makkelijk. De hitte kan intens zijn, de infrastructuur is soms rommelig, en je moet stevig in je schoenen staan als het gaat om opdringerige verkopers of mannen die je, als vrouw alleen, graag aanspreken! Maar… daar tegenover staat een ongekende rijkdom aan cultuur, geschiedenis, natuur en gastvrijheid. En ook het reizen met de trein gaat hier verrassend goed! Dus als je net iets verder kijkt dan de toeristische clichés, word je beloond met oprechte ontmoetingen en onvergetelijke ervaringen.

Ben jij nieuwsgierig naar een treinreis door Egypte? Neem dan zeker eens contact op en ik help je graag verder!